Konuk Odası

Özüm Borova Makaleleri

 

Özüm Borova

“Artık burda ben de varım!”

 Merhaba,

 

Ben Özüm Borova… “Artık burda ben de varım!” demekten çok mutlu ve gururluyum. Benim de yazmak istediklerim var.

 

10 aylıkken geçirdiğim ansefalit nedeniyle ortopedik engelliyim. Dışarı çıktığımda zorlanıyorum yürümekte … Ama mutluyum. Yasam bize büyük bir armağan ve sağlıklı, mutlu geçirdiğim her an benim için çok kıymetli!

 

Tek bastonla yürüyebiliyorum. Yürürken zorlanıyorum. Engelliyim.  Ama, aslında bize engel olan sokaklar!  Kaldırımlar, yollar…

 

Yardim almayı sevmiyoruz. Her isimizi kendimiz yapmayı seviyoruz. Şehirleri mimari açıdan, engellilere gore düzenleseler, kimseden yardim istemek zorunda kalmayız. “Kızım senin yanında annen baban yok mu?”, “yalnız misin?” gibi sözler duymayız. Dışarıda , yardim almadan yürüyebilmek, kaldırıma tek başıma çıkabilmek istiyorum. Engelsiz bireyler için sıradan olan şeyler, bizim için ne kadar gurur verici ve önemli!

 

AVM’ler bu anlamda çok rahat. Her yer dümdüz.  Ama buralarda da insanların engelimi fark etmemeleri, umarsızca yanımdan geçmeleri beni üzüyor. Bana çok yakın geçmelerinden, bana takılacaklar, beni düşürecekler diye korkmak, sürekli bu endişeyle dolaşmak, beni iki kat yoruyor.  Sosyal konum olarak da güçsüz olarak algılandığımız için, “neden evinde oturmuyor” gibi de düşünenler oluyor belki de?

 

 


Devamı...

Özüm Borova

Yazar

 Engellilere yönelik önyargıların kırılması  ve engellilerin her alanda daha görünür hale gelmesi için kendini saklamayan aksine sırlarını  paylaşan yeni yazarımız.... Yarından itibaren sizinle.


Devamı...

Özüm Borova

Merhaba,

 Merhaba,

 

Ben Özüm Borova… “Artık burda ben de varım!” demekten çok mutlu ve gururluyum. Benim de yazmak istediklerim var.

 10 aylıkken geçirdiğim ansefalit nedeniyle ortopedik engelliyim. Dışarı çıktığımda zorlanıyorum yürümekte … Ama mutluyum. Yasam bize büyük bir armağan ve sağlıklı, mutlu geçirdiğim her an benim için çok kıymetli!

 Tek bastonla yürüyebiliyorum. Yürürken zorlanıyorum. Engelliyim.  Ama, aslında bize engel olan sokaklar!  Kaldırımlar, yollar…

 

Yardim almayı sevmiyoruz. Her isimizi kendimiz yapmayı seviyoruz. Şehirleri mimari açıdan, engellilere gore düzenleseler, kimseden yardim istemek zorunda kalmayız. “Kızım senin yanında annen baban yok mu?”, “yalnız misin?” gibi sözler duymayız. Dışarıda , yardim almadan yürüyebilmek, kaldırıma tek başıma çıkabilmek istiyorum. Engelsiz bireyler için sıradan olan şeyler, bizim için ne kadar gurur verici ve önemli!

 AVM’ler bu anlamda çok rahat. Her yer dümdüz.  Ama buralarda da insanların engelimi fark etmemeleri, umarsızca yanımdan geçmeleri beni üzüyor. Bana çok yakın geçmelerinden, bana takılacaklar, beni düşürecekler diye korkmak, sürekli bu endişeyle dolaşmak, beni iki kat yoruyor.  Sosyal konum olarak da güçsüz olarak algılandığımız için, “neden evinde oturmuyor” gibi de düşünenler oluyor belki de?

 

Engellilere yönelik önyargıların kırılması  ve engellilerin her alanda daha görünür hale gelmesi için bazı önlemler alınmalı ve gerekli düzenlemeler yapılmalı … Yoksa toplumsal dışlanmışlık engellilerin sosyal haklarının da ihlal edilmesine neden olmakta… Dolayısıyla, engellilerin sosyal ve ekonomik kaynaklara ulaşmakta zorlanmaları, yaşamın tüm önemli olanaklarından yoksun kalmaları kaçınılmaz...

Sonuçta; engellilerden medyada, sanatta ya da siyasette bizleri temsil edecek fazla kimse

 


Devamı...
Üye Girişi

E-Posta Adresiniz:

Şifreniz:

Sitemize Üye Olun

Şifremi Unuttum

Anket

En severek okuduğunuz Sır Kadın hangisi?

Psikolog Işınsu Gündüz
Bodoslama
Cygnus
Dekolte
Pure Love
Olgun Kadın
Alora
Külkedisi